زمان بی زمان

محسن — Sun, 19 Jul 2009 15:32:02 GMT

زمان بی زمان ، زمانی اتفاق میفته که انسانی جلوی قاضی حکمش گرفته میشه و همون موقع خونش ریخته میشه ، وقتی اتفاق میفته که همه یادشون رفته باشه که هدفشون چیه یادشون رفته دنیا تا دنیاست ،فانیه ، یادشون رفته عاشقن یادشون رفته خون زندگی از قلب میگذره ،دیگه طاقتی برای ادامه ندارم ،چرا باید داشته باشم؟!! آخه وقتی می بینی یکی برا اینکه حقشو گرفتن و از حقش میگذره رای صادر می کنند بیا تا جونتو بگیریم ،بیا تا جلوی چشمانه کودکی مظلوم جانه مادر را بگیریم.

کودک نگاهی عمیق به قاضی کرد و در دل نفرینی عمیق بر تمامه وجود حقوق بشر می کند.
کودک خوب می داند الان دیگر یه مادر نداره خوب میدونه مادری دیگه نیست تا شبها براش لالایی بگه.
مادر چشماتو ببند مادر راحت بخواب ، مادر دیگه نمیتونم در آغوشت بگیرم مادر دیگه نمی تونم برات گریه کنم مادر تو رفتیو منو گذاشتی با کلی زخم بر وجودم.
مادر تو چرا سکوت کردی که یه عده کفتار بخوان دندونای تیزشونو بهت نشون بدن؟
خدایا چقدر تنها شدم ، خدایا مادرم کجاست؟
مادر همانطور که می رفت نگاهی به چشمانم می کند انگار معنای لالایهاشو تازه دارم متوجه میشم،سره مادرو رو پاهام میذارم ،مادر دارم میسوزم مادر بخواب ،آروم بخواب. مادر از پشت خنجر خرده بود
مادر داشت می رفت و منو تنها می گذاشت با زمان.
ولی آموختم که ساکت نباید باش،بلند می شوم و از بی دادگاه بیرون میدوم.
میرم یه جایی که هیچکس نباشه می رم یه جایی تا زمانی مرا فرا نگیرد.
مادرم غروب کرد،خورشید هم داره غروب می کنه،چرا زمان می گذرد؟آه
غروب خورشید همراه خود مادرم را هم برد.
کودک نمی داند که فجری در راه است.

صور - زخم دل

زمان بی زمان